Mijn ogen zijn gesloten, ik lig op mijn rug in bed als ik wakker word. Snel voel ik aan mijn buik. Er schieten direct allerlei gedachten door mijn hoofd. Is mijn buik dikker geworden vannacht? Platter? Nee volgens mij niet, ik heb gisteravond nog chocolade gegeten, dan moet hij wel dikker zijn geworden. Ik wrijf er nog eens overheen: platter, dikker? Ik sta op en loop naar de badkamer, daar kijk in de spiegel. Weer 3 puistjes op mijn kin. Hoe ga ik dit weer wegwerken? Ik begin met het reinigen van mijn gezicht. Zal iemand het opvallen? Als ik die extra dikke concealer gebruik hoop ik dat het niet opvalt.
Ik kleed me aan en dat doe ik voor de spiegel. Kritisch kijk ik naar mezelf terwijl ik me aankleed. Zit deze broek nu strakker? Ik draai rondjes en kijk naar mijn billen. Als mijn billen er maar goed uit zien in de broek, dan verdoezel ik mijn buikje wel met een trui. Gek word ik er van. Ik zit gewoon aan die spiegel vastgeplakt en de gedachten razen met een snelheid van 100 Km per uur door mijn hoofd. Het moet ophouden deze onzekerheid!
Ik weet maar 1 manier en dat is afvallen, maar dat heeft tot nu toe niet geholpen.
Hier beschrijf ik een normale ochtend van mijn 19-jarige zelf.
Ik ontwikkelde gewoontes die steeds extremer werden, het voelen, bekritiseren en naar beneden halen van mezelf. Ik had een zeer negatief zelfbeeld.
Ik was continu op zoek naar een bepaalde bevestiging dat er niet in de tussentijd iets totaal veranderd was. Een hele onlogische gedachte maar het gaf me grip, een bepaalde controle die ik nodig had.
's Avonds had ik een ritueel waarin ik voor de spiegel ging staan in de badkamer en alle haartjes in mijn gezicht ging epileren en vervolgens alle onregelmatigheden in mijn huid uitknijpen. In de hoop dat het de volgende dag mijn huid rustiger zou zijn. Het tegenovergestelde gebeurde, mijn huid werd en nog vele malen onrustiger van en ik kwam in een vicieuze cirkel terecht.
Ik heb me echt wanhopig gevoeld, ik wist op een gegeven moment echt niet meer wat ik moest doen. Ik kon dit niet meer stoppen.
Wat me toen geholpen heeft was het toegeven aan mezelf dat ik dit niet zelf kon oplossen. Ik heb mijn struggels gedeeld met mijn huisarts die me doorstuurde naar een psycholoog.
Waar kwam ik achter? Het ging helemaal niet om mijn uiterlijk. Ik was keihard aan het weglopen van mijn gevoel! Hoe deed ik dat? Heel hard focussen op iets anders. In mijn geval heel negatief zijn over en tegen jezelf.
Het heeft best een tijd geduurd voordat ik kon zeggen dat ik neutraal was over mezelf en mijn lichaam. Niet positief maar ook niet meer negatief. Dat was een tussenfase om te komen waar ik nu sta. Tevreden, dankbaar en liefdevol. 100% altijd, nee dat niet, maar dat is oké.
- De werkelijkheid en wat je denkt kan heel ver uit elkaar liggen.
- Jij bent niet je gedachten, je kan ze observeren, maar je hoeft ze niet te geloven.
- Weglopen van je gevoel werkt maar even. Het is als een bal die je onder water probeert te houden. Als je even je concentratie verliest schiet hij omhoog.
- Leren voelen en contact maken met mijn lichaam heeft mij een gelukkiger en tevredener mens gemaakt.
- Je uiterlijk is niet het belangrijkste aan je. Je bezit talloze mooie kwaliteiten die velen malen belangrijker zijn dan je uiterlijk.
- Wie zich goed voelt straalt dat uit, dat is mooi!
- Ga leven, maak plezier, doe die bikini aan. Écht, nobody cares.
Herken je jezelf in deze gedachtenpatronen, in dit negatieve zelfbeeld? Vertel het aan iemand, deel hierover dan wordt het verhaal minder groot.
Ik vertel hierover omdat ik wil dat je weet dat je niet de enige bent. Voel je zo vrij om contact met me op te nemen. Ik luister graag naar je. Zie dit als je teken dat het ook anders kan.
Heel veel liefs, Ceder
Natuurlijke schoonheidsspecialiste Nijmegen - Holistisch therapeut Nijmegen - Holistisch schoonheidsspecialiste - Esse Skincare Nijmegen - Colour&Spice Nijmegen - Grums Aarhuus Nijmegen - Holistic Skincare Nijmegen
Ceder Baars Holistic Beauty Therapy || KVK: 78767342 || BTW-nummer: NL003377706B34